Yoğuşma ve Küf Riski Hesaplama

Yüzeyde yoğuşma neden olur?

Odadaki hava belli miktarda su buharı taşır. Bu hava, sıcaklığı kendi çiğ noktasının altında olan bir yüzeye değdiğinde su buharı sıvıya döner: duvar terler, cam buğulanır, soğuk su borusu damlatır. Yoğuşma olup olmayacağını iki şey belirler: odanın çiğ noktası ve yüzeyin sıcaklığı.

Hesap nasıl yapılır?

Önce odanın sıcaklığı ve bağıl neminden su buharı basıncı ve çiğ noktası bulunur. Yüzey sıcaklığı ölçülmüşse doğrudan karşılaştırılır. Ölçülmemişse dış duvarın iç yüzey sıcaklığı U değerinden kestirilir: t_y = t_i − U × R_si × (t_i − t_d). Burada R_si iç yüzey ısıl direncidir.

Yüzey sıcaklığı çiğ noktasının altındaysa yoğuşma vardır. Üstündeyse yüzeydeki bağıl neme bakılır: yüzde 80 ve üstü günlerce sürerse küf gelişebilir.

Örnek

Oda 20 °C ve yüzde 50 bağıl nemde, dışarısı 0 °C. Yalıtımsız duvarın U değeri 2 W/(m²·K), iç yüzey direnci 0.25 alınırsa yüzey sıcaklığı 20 − 2 × 0.25 × 20 = 10 °C çıkar. Çiğ noktası 9.3 °C olduğundan yoğuşma sınırdadır ama henüz yoktur. Yüzeydeki bağıl nem yüzde 95 olduğu için küf riski yüksektir. Oda nemi yüzde 52.5 değerine çıkarsa duvar terlemeye başlar.

Ne yapılabilir?

Üç yol vardır: yüzeyi ısıtmak (yalıtım, ısı köprüsünü gidermek, mobilyayı duvardan ayırmak), nemi düşürmek (havalandırma, nem kaynağını azaltmak) ya da oda sıcaklığını yükseltmek. Araçtaki en büyük U değeri, bu koşullarda yoğuşma olmaması için gereken yalıtım düzeyini gösterir.

Sınırlar

Bu bir yüzey yoğuşması ön değerlendirmesidir. Kesit içi yoğuşma, ısı köprülerinin iki boyutlu hesabı ve zamana bağlı etkiler kapsam dışıdır. Kalıcı küf ve rutubet sorunlarında yapı fiziği hesabı yaptırın.